WYBIERZ SIEBIE · LISTY OD KINGI KLEJMENT
Wspaniała Kobieto,
Znam dwa zupełnie różne światy. I nie piszę o nich dlatego, że przeczytałam o nich w książkach, usłyszałam podczas szkoleń czy poznałam historie kobiet, z którymi pracuję. Znam je przede wszystkim dlatego, że sama w obu żyłam. Dzisiaj, kiedy patrzę na swoje życie z perspektywy czasu, widzę wyraźnie, jak wiele musiało się we mnie zmienić, żebym mogła powiedzieć, że naprawdę żyję po swojemu.
Pierwszy z tych światów był światem, w którym bardzo starałam się być taka, jakiej oczekiwali ode mnie inni. Chciałam dbać o relacje, nie sprawiać przykrości, nie zawodzić i nie rozczarowywać. Zależało mi na tym, żeby bliscy byli zadowoleni, żeby wszystko dobrze się układało, żeby nie było konfliktów i niepotrzebnych napięć. Z czasem tak bardzo przyzwyczaiłam się do zwracania uwagi na potrzeby innych, że coraz rzadziej zastanawiałam się nad własnymi.
Nie oznacza to, że nie miałam marzeń, planów czy pragnień. Miałam je, ale często odkładałam na później, ponieważ zawsze znajdowało się coś ważniejszego. Ktoś czegoś potrzebował, pojawiał się kolejny obowiązek albo przekonywałam samą siebie, że to jeszcze nie jest odpowiedni moment. Dzisiaj widzę, jak łatwo można w ten sposób przyzwyczaić się do życia, w którym własne potrzeby zajmują ostatnie miejsce.
Co ciekawe, z zewnątrz moje życie mogło wyglądać na całkiem udane. Miałam przecież wiele powodów do zadowolenia, a w oczach innych być może nawet wszystko, czego człowiek potrzebuje do szczęścia. Tylko że szczęście nie zawsze da się ocenić, patrząc na czyjeś życie z boku. Można mieć rodzinę, dom, bliskich ludzi, wiele obowiązków i planów, a jednocześnie coraz wyraźniej czuć, że czegoś w tym wszystkim brakuje.
Mnie brakowało przede wszystkim samej siebie.
Nie potrafiłam wtedy jeszcze tak jasno tego nazwać. Wiedziałam jednak, że nie jestem szczęśliwa, chociaż trudno było mi wytłumaczyć dlaczego. Przez długi czas szukałam odpowiedzi w okolicznościach, w zachowaniach innych ludzi i w tym, co mogłoby się zmienić wokół mnie. Dopiero później zaczęłam rozumieć, jak ważne jest przyjrzenie się własnym przekonaniom, potrzebom i wyborom.
Nie potrafię wskazać jednego dnia, w którym wszystko się zmieniło. Moja droga do większej pewności siebie nie była nagłym olśnieniem ani prostą decyzją, po której wszystkie trudności zniknęły. Był to proces poznawania siebie, zadawania pytań, na które wcześniej nie szukałam odpowiedzi, i stopniowego uczenia się, że mam prawo żyć inaczej, niż oczekują tego ode mnie inni.
Zaczęłam dostrzegać, jak wiele moich zachowań wynikało z przyzwyczajeń, obaw i przekonań, które przez lata uważałam za oczywiste. Uczyłam się rozpoznawać własne emocje, rozumieć swoje reakcje i zauważać sytuacje, w których zgadzałam się na coś, chociaż w rzeczywistości chciałam odmówić. Zrozumiałam również, że odpowiedzialność za własne życie nie polega na kontrolowaniu wszystkiego i wszystkich, ale na świadomym podejmowaniu decyzji dotyczących tego, na co mam wpływ.
Nie zawsze było to łatwe. Kiedy przez lata przyzwyczajamy innych do tego, że jesteśmy dostępne, pomocne i gotowe dostosować się do ich potrzeb, każda zmiana może wywoływać niezadowolenie, zdziwienie albo opór. Trzeba nauczyć się wytrzymywać to, że nie wszyscy będą zadowoleni z naszych decyzji, a czasami również zmierzyć się z własnym poczuciem winy.
Dzisiaj wiem, że można być życzliwą, empatyczną i troskliwą kobietą, nie rezygnując przy tym z siebie. Można kochać innych, a jednocześnie dbać o własne potrzeby. Można pomagać, ale nie brać odpowiedzialności za życie każdego człowieka, który pojawia się na naszej drodze.
Mój drugi świat ma znacznie więcej kolorów. Nie dlatego, że nie doświadczam już trudności, stresu, rozczarowań czy chwil zwątpienia. One nadal są częścią życia. Różnica polega na tym, że dzisiaj znacznie lepiej rozumiem siebie, wiem, co jest dla mnie ważne, i coraz częściej podejmuję decyzje w zgodzie ze sobą. Nie potrzebuję już tak bardzo potwierdzenia z zewnątrz, że moje wybory są właściwe.
Od ponad siedmiu lat pracuję z kobietami, które przychodzą do mnie z bardzo różnymi historiami. Jedne chcą odzyskać pewność siebie, inne nauczyć się stawiać granice, poradzić sobie z trudnymi emocjami albo zrozumieć, dlaczego wciąż powtarzają te same schematy w relacjach. Są też kobiety, które z pozoru mają poukładane życie, ale czują, że nie daje im ono satysfakcji. Wiedzą, że chciałyby coś zmienić, tylko nie zawsze potrafią powiedzieć, od czego zacząć.
W wielu z tych historii odnajduję fragmenty własnych doświadczeń. Widzę, jak ogromne znaczenie może mieć moment, w którym kobieta zaczyna rozumieć swoje zachowania, dostrzegać własne potrzeby i odkrywać, że ma więcej możliwości, niż dotychczas sądziła. Czasami wystarczy jedno pytanie, które pozwala spojrzeć na dobrze znaną sytuację z innej perspektywy. Innym razem potrzeba czasu, cierpliwości i wielu drobnych kroków, zanim pojawi się gotowość do większej zmiany.
Właśnie dlatego powstały te listy. Chcę dzielić się z Tobą wiedzą, doświadczeniami i refleksjami, które pomogły mi oraz wielu kobietom, z którymi pracuję. Będę pisać o poczuciu własnej wartości, emocjach, relacjach, stresie, stawianiu granic i odwadze do podejmowania świadomych decyzji. Będziemy również przyglądać się temu, jak lepiej rozumieć siebie i innych ludzi, jak uwalniać się od żalu oraz jak przestawać żyć według przekonań, które już nam nie służą.
Nie zamierzam przekonywać Cię, że istnieje jeden właściwy sposób na szczęśliwe życie. Każda z nas ma inną historię, potrzeby, możliwości i marzenia. Chciałabym jednak zachęcać Cię do zatrzymywania się od czasu do czasu i zadawania sobie pytań, na które w codziennym pośpiechu często nie znajdujemy przestrzeni.
Kiedy myślimy o zmianie życia, często wyobrażamy sobie wielkie decyzje. Zakończenie trudnej relacji, zmianę pracy, przeprowadzkę albo rozpoczęcie czegoś zupełnie nowego. Tymczasem wiele ważnych zmian zaczyna się znacznie wcześniej, od pozornie niewielkich momentów, w których zaczynamy zauważać, jak naprawdę wygląda nasza codzienność.
Może pewnego dnia uświadomisz sobie, że od dawna nie zrobiłaś niczego wyłącznie dla własnej przyjemności. Może zauważysz, że zgadzasz się na kolejne obowiązki, chociaż jesteś już zmęczona. A może odkryjesz, że wokół Ciebie jest wiele rzeczy, zobowiązań i niedokończonych spraw, które od dawna nie wnoszą niczego dobrego do Twojego życia, ale wciąż zajmują w nim miejsce.
Właśnie od takiego przyglądania się sobie i własnej codzienności chciałabym rozpocząć naszą wspólną drogę. Zanim zaczniemy zastanawiać się, co nowego chciałybyśmy wprowadzić do swojego życia, warto czasami zobaczyć, czym już je wypełniłyśmy. Co jest w nim naprawdę nasze, co daje nam radość i poczucie sensu, a co pozostaje z przyzwyczajenia, poczucia obowiązku albo dlatego, że od dawna odkładamy decyzję o zmianie.
Nie chodzi o to, żeby nagle odrzucać wszystko, co było częścią naszej przeszłości. Chodzi o to, żeby świadomie decydować, co chcemy zabrać ze sobą dalej.
Na zakończenie tego pierwszego listu chciałabym zaprosić Cię do krótkiej refleksji. Znajdź spokojny moment, w którym nikt nie będzie Ci przeszkadzał, i zastanów się nad jednym pytaniem:
Gdybyś dzisiaj mogła zacząć podejmować więcej decyzji w zgodzie ze sobą, co jako pierwsze chciałabyś zmienić w swojej codzienności?
Nie szukaj od razu idealnej odpowiedzi ani gotowego planu działania. Być może na początku pojawi się tylko myśl, że potrzebujesz więcej czasu dla siebie, spokoju, swobody albo odwagi, żeby powiedzieć komuś, czego naprawdę chcesz. Pozwól sobie tę myśl zauważyć. Nie musisz jeszcze wiedzieć, jak wprowadzić zmianę w życie.
Cieszę się, że jesteś tutaj i że możemy rozpocząć tę wspólną podróż. Mam nadzieję, że moje listy będą dla Ciebie okazją do zatrzymania się, lepszego poznawania siebie i odkrywania własnych możliwości. Nie po to, żebyś stała się kimś innym, ale żebyś coraz swobodniej mogła być sobą.
✦ Wybieranie siebie nie oznacza odwracania się od innych.
Oznacza, że w trosce o nich nie zapominasz już o sobie.
Z serdecznością,
© 2026 Kinga Klejment ACADEMY